wat we zien is niet hetgeen we zien maar hetgeen we zijn Fernando Pessoa
Mijn onderzoek is mijn kunst.                                              Kunst maken is mijn manier om te ontdekken hoe mensen zich tot elkaar verhouden en wat míjn plek is. Ik combineer uiteenlopende materialen en technieken, waardoor half-abstracte tekeningen, collages en beelden ontstaan. ‘Verbinden’ is het centrale thema in mijn werk.                            In de huidige individualistische tijd verlang ik naar sociale verbanden, zoals die in het verleden bestonden. Ik probeer die verbinding weer te maken: levens uit verschillende tijdsperiodes komen bij elkaar in één beeld. Wortels die door de tijd heen reiken, ontmoetingen over de tijd heen. 'Hechten en helen’ zijn daarbij belangrijke begrippen, deze komen letterlijk én figuurlijk vaak terug in mijn werk.                                                                                 Ik werk het liefst met oude en afgedankte materialen. In de gebruikssporen vind ik de verhalen. Zo kan b.v. een reparatie een oude pijn zijn en een gat een gemis symboliseren.    Mijn onderzoek start vanuit wat ik dagelijks zie en voel.     Het gaat altijd over menselijke emoties. In de rust van mijn atelier ga ik met al deze indrukken aan de slag. Ik begin zonder plan, en bewandel alle paden die ik tegenkom. Ik voel me vrij om feiten en gevoelens te herschrijven. Het beeld dat zo ontstaat is een nieuwe werkelijkheid.     Het werk is wat het is, maar omdat we alleen kunnen kijken met de eígen blik en vanuit de eígen emotie, zal de kijker er zijn eigen betekenis aan hechten. De waarde van mijn werk ligt voor mij vooral in het onderzoek, als het voor mij duidelijk is, is mijn werk klaar. De vragen die ik wil beantwoorden, de materialen, de technieken, de vormen en de kleuren…. het is mijn gereedschap om mijn binnenwereld vorm te geven.  Mijn onderzoek is mijn kunst.    Jolanda van Iersel
wat we zien is niet hetgeen we zien maar hetgeen we zijn Fernando Pessoa
Mijn onderzoek is mijn kunst. Kunst maken is mijn manier om te ontdekken hoe mensen zich tot elkaar verhouden en wat míjn plek is. Ik combineer uiteenlopende materialen en technieken, waardoor half-abstracte tekeningen, collages en beelden ontstaan. ‘Verbinden’ is het centrale thema in mijn werk. In de huidige individualistische tijd verlang ik naar sociale verbanden, zoals die in het verleden bestonden. Ik probeer die verbinding weer te maken: levens uit verschillende tijdsperiodes komen bij elkaar in één beeld. Wortels die door de tijd heen reiken, ontmoetingen over de tijd heen. 'Hechten en helen’ zijn daarbij belangrijke begrippen, deze komen letterlijk én figuurlijk vaak terug in mijn werk. Ik werk het liefst met oude en afgedankte materialen. In de gebruikssporen vind ik de verhalen. Zo kan b.v. een reparatie een oude pijn zijn en een gat een gemis symboliseren. Mijn onderzoek start vanuit wat ik dagelijks zie en voel. Het gaat altijd over menselijke emoties. In de rust van mijn atelier ga ik met al deze indrukken aan de slag. Ik begin zonder plan, en bewandel alle paden die ik tegenkom. Ik voel me vrij om feiten en gevoelens te herschrijven. Het beeld dat zo ontstaat is een nieuwe werkelijkheid. Het werk is wat het is, maar omdat we alleen kunnen kijken met de eígen blik en vanuit de eígen emotie, zal de kijker er zijn eigen betekenis aan hechten. De waarde van mijn werk ligt voor mij vooral in het onderzoek, als het voor mij duidelijk is, is mijn werk klaar. De vragen die ik wil beantwoorden, de materialen, de technieken, de vormen en de kleuren…. het is mijn gereedschap om mijn binnenwereld vorm te geven. Mijn onderzoek is mijn kunst. Jolanda van Iersel